نسیـــم ، دانــه از دوش مـورچــه انداخت ...

 

مورچـه دانـه را دوبـاره بر دوشـش گرفــت و رو بــه خــدا گفــت:

 

…… گــاهــی یــادم مـــی رود کــه ، هســتی. . . !

 

کـاش بیـشتـــر نسیــم بــوزد . . . . .